Zmęczenie zostawia ślady na naszym mózgu

autor: Paweł Wójcik , źródło: Plasterek.pl, foto:flickr.com, autor:waffler
brak oceny

Zmęczenie zostawia ślady na naszym mózgu

Depresja z przemęczenia jest możliwa, ma ona nawet wyraźne objawy fizjologiczne, ale na szczęście można jej nadejście przewidzieć i zapobiec. Pisała o tym wcześniej Karin Olson z University of Alberta na łamach „Oncology Nursing Forum", a w tym miesiącu swoją dezertację na ten temat ogłosiła Agneta Sandström ze szwedzkiego universytetu Umeå.

Badaczka z Kanady opracowała trzystopniową skalę problemu na podstawie badań nad różnymi kategoriami zdrowych i chorych populacji, takich jak m.in. pracownicy zmianowi, ludzie przemęczeni oraz w depresji. Za zmęczonych uważa tych, którzy jeszcze zachowali trochę energii, ale stali się nieco zapominalscy i poirytowani; ociężałość ich mięśni przemija po odpoczynku. Za przemęczonych postrzega tych, którzy doświadczają trudności koncentracji i snu, odczuwają niepokój i stopniowy spadek wytrzymałości oraz ograniczają wcześniej ważne kontakty społeczne. Do wyczerpanych natomiast zalicza tych, którzy czują się zagubieni niemal jak w delirium, a są przy tym emocjonalnie nieczuli i odcięci od innych; mają też trudności tak by pozostać obudzonym, jak i aby usnąć. Rozróżnienie tych trzech stopni zmęczenia jest o tyle ważne, że na przykład ćwiczenie fizyczne pomaga zwyczajnie zmęczonym, ale już nie przemęczonym czy wyczerpanym. Przemęczenie to znak, by nieco zwolnić tempo życia, bo organizm zaczyna za nami nie nadążać i ostrzega przed poważniejszymi konsekwencjami w razie braku zmiany stylu życia.

Ludzi przemęczonych i wyczerpanych (według powyższej skali) porównywała natomiast Agneta Sandström do zdrowych i tych we wczesnej fazie klinicznej depresji. Obserwując działalność mózgu wszystkich trzech grup przy pomocy funkcjonalnego magnetycznego rezonansu jądrowego podczas wykonywania testów sprawdzających krótkoterminową pamięć i uwagę zaobserwowała ona zmniejszoną działalność płata czołowego u zmęczonych oraz zwiększone wydzielanie kortyzolu, hormonu związanego ze stresem. Wyniki testów wyczerpanych uczestników eksperymentu były gorsze od tych osiągniętych przez pozostałe dwie kategorie. Odkryła też szwedzka badaczka typ osobowości najbardziej podatny na depresję z wyczerpania: są to ludzie jednocześnie uporczywi, przesadnie ambitni i pedantyczni. Jeżeli się w tym obrazie rozpoznajemy, to warto na siebie bardziej uważać.

Pierwszy krok w trosce o zdrowie, to sprawdzenie, czy możemy jeszcze przeczytać kolejny artykuł na stronie Plasterka, czy może na dzisiaj już wystarczy. Bo choć wiadomości jest wiele, tylko dwoje oczu dała nam natura, a mózg jest tylko jeden.

(źródło: www.sciencedaily.com, 01.02.2007 i 18.11.2010)

| Dodaj do ulubionych

Udostępnij |