Czy dziecko to człowiek?

Tagi:

Dr IWONA SIKORSKA jest specjalistą w dziedzinie psychologii klinicznej, nauczycielem akademickim, adiunktem w Instytucie Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wieloletni psycholog szkolny, realizatorka licznych warsztatów dla młodzieży.

Pani dr Iwona Sikorska na portalu Plasterek.pl jest Ekspertem sprawującym pieczę nad merytoryczną poprawnością artykułów w zakresie tematyki rozwoju dziecka.

autor: Aneta Barta , źródło: Plasterek.pl

Szanuj małego człowieka

Szanuj małego człowieka

To, że każdy człowiek zasługuje na szacunek jest oczywiste dla każdego. Prowadzimy szumne debaty, jak ta podstawowa zasada naszego człowieczeństwa jest łamana na świecie. Zgadzamy się również z tym, że dziecko to człowiek, mniejszy, mający inne wymagania, specyficzne potrzeby, ale człowiek.

Dlaczego więc na co dzień odmawiamy małemu człowiekowi szacunku?

Bardzo często robimy to zupełnie nieświadomie. Dzieje się tak, gdy obiecujemy córeczce, że pobawimy się z nią po obiedzie, a kiedy nadchodzi ta pora, machamy ręką mówiąc, że zrobimy to kiedy indziej. Odmawiamy szacunku, kiedy z wściekłością na oczach kolegów z przedszkola, szarpiemy synka bo znowu ubrudził się jak świnia. Nie respektujemy prawa dziecka do szacunku, gdy zabraniamy mu zjedzenia batona, podczas gdy sami pakujemy w siebie kolejną garść słodyczy.

Szacunek wobec dziecka to jeden z najtrudniejszych elementów, z jakim przyszło mi się zmierzyć kiedy byłam opiekunką. Słowa: bo ja tak chcę, musi tak być, zrobisz co każę, jakoś same przychodziły mi do głowy. W chwilach złości, bardzo łatwo było mi zapomnieć, że dziecko też zasługuje na szacunek. Nauczyłam się tego, bo sama tego szacunku wymagałam wobec siebie. A z zasady postępuję tak, jak chciałabym, aby inni postępowali wobec mnie.

Absolutnie nie pretenduję do tytułu super niani, popełniałam błędy i pewnie nadal to robię. Moja przyjaciółka często powtarza: zobaczymy, czy jak będziesz miała własne dzieci, to też tak będziesz myśleć.

W głębi duszy mówię sobie wówczas, że tak, chociaż głowy za to pewnie uciąć bym sobie nie dała. Jednego jestem natomiast pewna. Szanując dziecko, stajemy się dla niego kimś wyjątkowym. Kimś, komu warto zaufać i powiedzieć bardzo Cię kocham.

Aneta Aneta Barta

Z zamiłowania: byłam nianią (jestem nią nadal z doskoku),

z przypadku: jestem pracownikiem socjalnym,

z zacięcia: socjologiem,

z chęci zdobywania coraz to nowej wiedzy: specjalistą HR,

z ogromnej radości pisania dla Was: publicystką na portalu Plasterek.pl.

Przypisy

1. Ronald Russel, Lata dzieciństwa, źródło:http://pl.wikiquote.org/wiki/Ronald_Rusell

2. Św. Augustyn, O Państwie Bożym. Przeciw Poganom księga XXII T.1-2, przełożył W. Kornatowicz. Wydawnictwo Rax, Warszawa 1977.

3. Wojciech Eichelberger, Jak wychować szczęśliwe dzieci. Wydawnictwo Agencja Wydawnicza Tu, 2000.

←	Klaps czuć na pupie, ale nie rani

Spis treści, 1, 2, 3, 4, 5

| Dodaj do ulubionych

Udostępnij |

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Anioleczekk78 napisał(a)
31.08.2010, 00:08

zgłoś nadużycie

Analizuje, analizuje te słowa i mozna byloby powiedziec, ze po części jego spostrzerzenia są słuszne. Jednak nadając pojęcie "ludzkie szczenię" nadaje dziecku cechy człowieczeństwa. Jezeli świety Augustyn twierdzi, ze dziecko to nie człowiek dopoki nieosiagnie pełnoletności, to kim w takim razie jest człowiek pełnoletni, ktory rodzi dziecko i z instynktu rozczula sie, pieści, kocha i miłuje...Mozna byloby uwazac go za głupca, ze rozwodzi sie nad nieczłowiekiem?? Pięści, kary, groźby - czy to odruchy godnego człowieka pełnoletniego z pełnym prawem do człowieczeństwa??
Dziecko to niesamowity kwiat, ktory z nieocenioną predkościa rozwja swoje pączki, pochłania całą otaczajaca wiedze w oka mgnieniu, po upadku bardzo szybko sie podnosi, bezinteresownie kocha, rozbawia, całuje i czy mozna "odebrac" mu prawo do człowieczeństwa, jak człowiek pełnoletni, świadomy, odrozniajacy dobre od zła, myślący częściej zachowuje sie jak nie człowiek??
ktotaki (kasiagrzywna) napisał(a)
20.07.2010, 22:14

zgłoś nadużycie
ktotaki (kasiagrzywna) napisał(a)
20.07.2010, 22:08

zgłoś nadużycie

Przepiękny artykuł.Pełen mądrości i dobra wypływającego z głębi duszy autora. Gratuluję i dziękuję.