Nauka zapominania

autor: Paweł Wójcik , źródło: Plasterek.pl, foto:flickr.com, autor:randihausken

forget-me-notNauka zapominania

Gerd Waldhauser z uniwesytetu w szwedzkim Lund obronił swoją tezę doktorską, w której dowodził on idei przedstawionej już przez samego Zygmunta Freuda, że zapominać możemy się nauczyć, podobnie jak kontrolować możemy nasze mięśnie, by danej czynności nie wykonały. Z metodologią jego pracy wypada nam się teraz zapoznać, by ocenić wiarygodność jego odkrycia.

Uczestnicy eksperymentu uczyli się zapominać prostych, neutralnych faktów, podczas gdy działalność ich mózgów śledził elektroencefalograf. Okazało się, że te same rejony mózgu są aktywne przy zapominaniu, co przy powstrzymywaniu się od fizycznego działania. Efekty zapominania narastają z czasem: im dłużej staramy się jakiś fakt zapomnieć, tym trudniej jest nam go potem odzyskać. Czy jednak warto zapominać powodujące depresję wydarzenia, albo, co gorsze, starać się wymazać z pamięci coś traumatycznego, sam Weldhausen definitywnie nie odpowiada. Na pewno nie będzie to takie proste i nie koniecznie pomocne w terapii dla kogoś, kogo podobne, negatywne doświadczenia spotkały. Sam naukowiec planuje dalsze w tej dziedzinie badania i eksperymenty.

Czekając na rezultaty jego pracy, starajmy się raczej stawiać czoła problemom, niż o nich zapominać, bo z doświadczenia i teorii innych wiadomo, że kwestie zaniedbane w jednej formie, wrócą na pewno w zmienionej, zwykle nawet trudniejszej do rozwiązania postaci.

(źródło: www.sciencedaily.com, 05.07.2011)

 

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz

  • sledzikowa sledzikowa napisał(a)
    12.08.2011, 01:13
    Zastanawiałam sie nad tym niedawno..czy mi byłoby łatwiej gdybym zapomniała zdarzenia traumatyczne ..które wywołuje szereg uczuć i płacz ?
    Może subiektywnie łatwiej..

Wyślij artykuł znajomemu

E-mail odbiorcy:

Twoje Imię i Nazwisko (nick)

Twój e-mail