Miłość zamiast przeciwbólowych tabletek

autor: Paweł Wójcik , źródło: Plasterek.pl, foto:flickr.com, autor:Www.CourtneyCarmody.com/
brak oceny

Miłość zamiast przeciwbólowych tabletek

Nawet jeżeli tytuł tego sprawozdania jest nieco na wyrost, faktem jest, że zakochanie się aktywuje te same struktury mózgu, co motywacja, nagroda i uzależnienie, na przykład od narkotyków, gdzie także oddziaływają tabletki przeciwbólowe. Z tego także powodu romantyczne odrzucenie może być traktowane jako rodzaj uzależnienia. Wyjaśnia to, choć oczywiście nie usprawiedliwia, często spotykane ekstremalne zachowania zawiedzionych w miłości, którzy w desperacji posuwają się nawet do zbrodni. Pierwsze odkrycie o zakochanych opisali w elektronicznym wydaniu „PLOS ONE" naukowcy pod kierownictwem Seana Mackeya ze Stanford University School of Medicine. To mniej przyjemne zjawisko odrzucenia opisała grupa naukowców z kilku amerykańskich uniwersytetów na łamach czerwcowego wydania „Journal of Neurophysiology", z Arthurem Aronem ze State University of New York, jako jednym ze współautorów obu artykułów. Być może dlatego obie grupy wybrały piętnastu uczestników badania, ale to akurat najmniej ważny szczegół.

Studenci ze Stanford zakochani przez okres krótszy niż dziewięć miesięcy przynieśli do laboratorium zdjęcie ukochanej/ego oraz osoby o podobnie atrakcyjnym wyglądzie. Podczas gdy jedno ze zdjęć było im pokazywane, trzymany w dłoni aparat termicznie powodował ból. Działalność mózgu podczas tego eksperymentu monitorowano przy pomocy funkcjonalnego magnetycznego rezonansu jądrowego. Zdjęcie ukochanego niwelowało w pewnym stopniu subiektywne odczucie bólu, co aktywność mózgu wyraźnie pokazywała. Podobny efekt zmniejszenia odczucia bólu uzyskiwano przy pomocy odwracającego uwagę zadania matematycznego, które wykonywali obserwowani studenci, ale mechanizm tego procesu był zupełnie inny: zamiast głębokich, prymitywnych rejonów mózgu, aktywowane były wyższe, ewolucyjnie młodsze warstwy kory mózgowej.

Wcześniejszy eksperyment objął odrzuconych, ale wciąż zakochanych ochotników, ze średnim czasem od tragicznej dla nich rozłąki wynoszącym sześćdziesiąt trzy dni. Uczestnicy widzieli najpierw zdjęcie byłego partnera, po czym robili proste matematyczne zadania w celu stłumienia myśli o dawnym, specjalnym przyjacielu lub przyjaciółce. Zdjęcie znajomego pokazywano badanym na zakończenie, a działalność ich mózgu przez cały ten czas była obserwowana. Reakcja na obraz dawnego kochanka aktywowała te same rejony mózgu, o których już wyżej wspomniano. Oznacza to, że odrzucona miłość to rodzaj nałogu, o fizjologicznym obrazie podobnym do każdej innej zależności: od alkoholu po maniakalne zbieranie znaczków. Dla cierpiących z miłości jest jednak nadzieja: im więcej czasu od rozstania, tym obserwowana nałogowa odpowiedź mózgu była słabsza, a bardziej aktywne stawały się rejony odpowiedzialne za ocenę strat i zysków. Wyglądałoby więc na to, że odkochiwanie się z punktu widzenia mózgu to proces uczenia się sposobów adaptacji do nowej sytuacji.

Miłość być może kiedyś zastąpi środki przeciwbólowe, a ludzka społeczność znajdzie formy wzajemnych relacji eliminujące możliwość miłosnych zawodów. Zanim ten fantastyczny świat nastąpi, postanówmy jak najdelikatniej obchodzić się z tym wspaniale potężnym uczuciem, gdy zrodzi się on w naszym sercu, lub w sercu drugiego człowieka.

(źródło: www.sciencedaily.com, 06.06.2010 i 14.10.2010)

| Dodaj do ulubionych

Udostępnij |