Symbiotyczna więź astmatyczna cz. 7

Tagi:

autor: Daniel Żyżniewski , źródło: Plasterek.pl
brak oceny

Symbiotyczna więź astmatyczna cz. 7

(psychologiczne aspekty astmy oskrzelowej)

Matka dla każdego z nas jest najważniejszą osobą, zwłaszcza w najwcześniejszym dzieciństwie. To w relacji z matką właśnie, w pierwszych latach swojego życia uczymy się własnego wzorca regulowania emocji. Ten ukształtowany w relacji z matką w dzieciństwie wzorzec będzie stanowił w naszym późniejszym życiu podstawę wszystkich naszych stanów i relacji emocjonalnych. Czym dokładnie jest i jak w relacji z matką kształtujemy własny wzorzec regulowania emocji wyjaśniam w „Symbiotycznej więzi astmatycznej cz. 6". Rozpoczęty w poprzednim artykule wątek relacji matki ze swoim chorującym na astmę oskrzelową dzieckiem warto rozwinąć o samą postać matki.

Jak to z badaczami bywa, gdy zorientowali się, że dzieci astmatyczne mają ze swoimi matkami „ciaśniejszą" relację emocjonalną, niż dzieci zdrowe, to postanowili zgłębić temat. Zadano sobie zatem proste pytanie: czy matki dzieci chorujących na astmę oskrzelową charakteryzują jakieś szczególne cechy, w porównaniu z matkami dzieci zdrowych. Zaprojektowano kilka drobiazgowych badań, które przyniosły zastanawiające wyniki. Okazało się bowiem, że jest kilka cech, które w sposób istotny charakteryzują matki dzieci chorujących na astmę oskrzelową, na tle matek dzieci zdrowych.

Czytelnik zainteresowany tematem wie już, m.in. z poprzednich moich artykułów na temat astmy, że w tej chorobie ogromną rolę pełnią stany emocjonalne chorujących na nią dzieci, dorosłych oraz ich otoczenia. Stany emocjonalne matek chorujących na astmę dzieci stały się zatem przedmiotem największego zainteresowania badaczy. Dodatkowo wiedza na temat roli każdej matki w kształtowaniu sfery emocjonalnej swojego dziecka skłania do zgłębiania tego wątku.

Skoro stany emocjonalne matek chorujących na astmę dzieci zaciekawiły badaczy, to pierwsza rzecz, która okazała się charakteryzować te kobiety dotyczy jakości ich emocji. Matki dzieci chorych na astmę przejawiają bowiem więcej negatywnych stanów emocjonalnych, niż matki dzieci zdrowych.

To pierwsza różnica, która zarysowuje się na tyle wyraźnie, że nie pozostaje bez wpływu na relację matki ze swoim dzieckiem. Tym bardziej, że zgłębiając ten wniosek dalszymi badaniami okazało się, że u matek dzieci chorujących na astmę obserwuje się przewagę negatywnych stanów emocjonalnych nad pozytywnymi.

Sumując te dwa wnioski wynika z nich, że matki dzieci chorujących na astmę przejawiając więcej stanów negatywnych, niż matki dzieci zdrowych, częściej doświadczają także stanów negatywnych, niż pozytywnych w obrębie własnego „ja".

mother2 W kontekście wiedzy na temat tego, jak ważna dla „emocjonalnej" przyszłości dziecka jest relacja z jego matką, zaczęto badać w jaki sposób matki dzieci astmatycznych postrzegają swoje dzieci. Pozwoliło to na sprecyzowanie kolejnych istotnych wniosków. Okazało się bowiem, że matki chorujących na astmę dzieci częściej mówią o swoich dzieciach w kontekście emocji negatywnych, niż matki dzieci zdrowych. To znaczy, że w ich wypowiedziach dominują stwierdzenia na temat swoich dzieci typu: „moim największym zmartwieniem są dzieci"; „boli mnie jak zachowują się moje dzieci"; „inne kobiety mogą się cieszyć, bo mają zdrowe dzieci, a ja nie". Matki dzieci chorych na astmę zdają się w swoich wypowiedziach okazywać negatywne emocje i jednocześnie usprawiedliwiać je chorobą swojego dziecka.

Poszukiwanie odpowiedzi na różne wątpliwości w psychologii nie ogranicza się jednak do pytania „czy". Wniosek, że matki dzieci chorujących na astmę częściej przejawiają negatywne emocje, przeżywają więcej negatywnych stanów emocjonalnych w sobie i w opowieściach o swoich dzieciach częściej sięgają po określenia negatywne, skłania także do pytania „dlaczego tak jest".

Wychowywanie dziecka chorego przewlekle jest dużym wyzwaniem. Niesie za sobą spore obciążenie w różnych obszarach, także emocjonalnym. Żadna matka nie chce bowiem, by jej dziecko cierpiało. Bezsilność, strach, złość, ból w trakcie ataku duszności dotyka również otoczenie dziecka, a zwłaszcza matkę i nie pozostawia takiego przeżycia bez śladu. Z czasem rodzice dziecka chorego stają się bardziej napięci i doświadczeni w przykrych doznaniach, niż rodzice dzieci zdrowych. I nawet, gdy już przywykną do choroby w rodzinie, to nie zmieni to faktu, że ich dziecko choruje, a w większości rodzin dzieci są zdrowe. Staje się zatem oczywiste, że matka dziecka chorego z czasem postrzega proces wychowania jako większe i trudniejsze zadanie, niż wychowanie dziecka zdrowego.

flowers Interpretując przedstawione wnioski na temat emocjonalnych przeżyć matek dzieci chorych na astmę trzeba brać pod uwagę, że żyją one w innej, bo bardziej nasyconej niepokojem atmosferze, niż matki dzieci zdrowych. Nie można zatem wykluczyć, że choroba przewlekła dziecka determinuje przewagę negatywnych stanów emocjonalnych matek. Ta kwestia nie jest ostatecznie rozstrzygnięta w przypadku matek dzieci chorujących na astmę oskrzelową.

Tym bardziej, że w poszukiwaniu odpowiedzi na tę wątpliwość odkryto jeszcze jedną istotną różnicę między matkami dzieci chorych na astmę, a matkami dzieci zdrowych. Ta różnica wyłania się z obszaru relacji matek dzieci astmatycznych z ich własnymi matkami. Okazało się bowiem, że matki dzieci chorych na astmę częściej opisują własne matki w sposób „pozbawiony emocji", czyli w formie osądu, oczekiwania, poglądu i częściej w kontekście negatywnych emocji, niż matki dzieci zdrowych.

Wynika z tego, że prawdopodobnie relacja matek dzieci chorujących na astmę z ich własnymi matkami nie była wystarczająco ufna w najwcześniejszym okresie. Niektórzy badacze mówią wprost, że matki matek dzieci chorujących na astmę były w relacjach ze swoimi córkami częściej chłodne i karcące, niż dostępne i wspierające. Jaki wpływ, na relację z własnym dzieckiem, matki dziecka chorego na astmę może mieć jej relacja z własną matką, opowiem w następnym artykule.

c.d.n.

Daniel Ż. Daniel Żyżniewski

Autor jednego z najpopularniejszych blogów WP w kategorii psychologia i turystyka (www.danielzyzniewski.bloog.pl). Studiuje psychologię. Obecnie w trakcie specjalizacji z neuropsychologii klinicznej oraz psychoterapii i terapii seksualnej. Pasjonat psychologii, antropologii, symboliki międzykulturowej, podróży, malarstwa i zdrowej żywności.Autor książki kucharskiej "Kuchnia organiczna. Prosta, smaczna i zdrowa." (www.kuchniaorganiczna.com.pl) Autor rozważań o sztuce (www.mojemuzeum.com.pl )

Osoby, które chciałyby przyczynić się do poszerzenia wiedzy o psychologicznych aspektach chorowania na astmę oskrzelową zapraszam do udziału w moim projekcie badawczym. Udział w badaniu jest możliwy korespondencyjnie. Najbardziej pomocne będą osoby, które chorują na astmę od wczesnego dzieciństwa, tj. 3 - ego lub 6 - ego roku życia i obecnie znajdują się w wieku 20 - 24 lata. Zasady dyskrecji zapewnione. Więcej informacji: danielzyzniewski@gmail.com

| Dodaj do ulubionych

Udostępnij |