Nie możecie zostać biologicznymi rodzicami. Co dalej?

źródło: www.nieplodnosc.pl, foto:flickr.com, autor:Leszek.Leszczynski
brak oceny

Nie możecie zostać biologicznymi rodzicami. Co dalej?

Przez lata walki z niepłodnością wyobrażaliście sobie swoje dziecko i Was jako szczęśliwych rodziców. Udało Wam się przejść przez skomplikowane procedury diagnostyczne oraz cały ciężki i długotrwały proces leczenia. Macie już przygotowane odpowiedzi na wszystkie nieczułe pytania i uwagi od znajomych. Wszyscy dookoła otoczeni są gromadką dzieci, a Wy już nie możecie tego znieść.

Na rozdrożu

Teraz ty i twój partner stoicie na rozdrożu. Lekarz powiedział, że zrobił już wszystko by dać wam szanse na biologiczne dziecko i nic więcej nie da się zrobić. Co teraz? Jaką decyzje podjąć?

Pary latami nieskutecznie walczące z niepłodnością mają do podjęcia dwie decyzje, które w całym tym procesie okazują się najbardziej stresujące: kiedy zakończyć leczenie i co robić dalej? Kiedy zostanie biologicznymi rodzicami okaże się niemożliwe, przyjdzie czas kiedy będziecie musieli zastanowić się czy chcecie żyć bez wychowywania dziecka czy też pragniecie stać się rodzicami za pomocą metod alternatywnych. Jeśli jesteście zdeterminowani posiadaniem dziecka, macie do wyboru dwie możliwości: dawstwo (nasienia, komórki jajowej, zarodka lub ustalenie macierzyństwa zastępczego) i adopcję. Są to niezwykle trudne decyzje, ale jeśli para jest zgodna, podjęcie jej nie przysparza większych trosk. Jeśli jednak partnerzy nie mają jednomyślnego zdania na temat rozwiązania problemu, może powodować to pewne nieporozumienia i okazać się przytłaczające.

Jak dojść do porozumienia, kiedy Ty i Twój partner macie zupełnie inny pomysł na przyszłość?

Niestety nie ma jasnej odpowiedzi, a tym bardziej instrukcji krok po kroku jak osiągnąć porozumienie i gotowość do działania. Para dwojga ludzi składa się z dwóch osób o różnych doświadczeniach życiowych, z różnych środowisk rodzinnych, o odmiennej osobowości i sposobach radzenia sobie z problemami. Osoby te mają różne potrzeby, priorytety i plany. Jednak to, że ktoś nie zgadza się na coś od razu, nie musi oznaczać, że będzie się trzymał w swoim przekonaniu całe życie. Trzeba pamiętać o różnicy płci w radzeniu sobie w trudnych sytuacjach. Kobiety mają tendencje do poszukiwania wsparcia, chcą rozmawiać i wyrażać swoje uczucia, działać szybko. Mężczyźni są bardziej opanowani i spokojni, często najpierw w pewien sposób „izolują się", a problemy chcą rozwiązywać w drodze dyskusji. Różnice te powodują, iż mężczyznom wydaje się że kobiety przesadzają, a kobiety uważają, że mężczyźni nie przejmują się problemem.

Dowiedz się jak najwięcej

Pierwszym krokiem i podstawą do podjęcia tak trudnej decyzji jest doinformowanie się na temat wszystkich możliwych dróg wyjścia. Istnieje wiele mitów i błędnych opinii - dowiedz się jak najwięcej, aby rozwiać wszelkie wątpliwości swoje i partnera. Weź odział w spotkaniach i warsztatach, które dotyczą tych wyborów. Warto wyrzucić z głowy swoje dotychczasowe wnioski i spostrzeżenia i całą zdobywaną wiedzę przyjąć jako nową. Porozmawiaj z osobami, które już wybrały i postaraj się zrozumieć, w jaki sposób i dlaczego podjęli oni taką decyzję, a nie inną.

Oceńcie i przedyskutujcie każdą opcję

Po zebraniu możliwie jak największej ilości informacji na temat dostępnych możliwości, wspólnie oceńcie każdą z nich. Spróbujcie najpierw ustalić swoje priorytety i potrzeby oraz postarajcie się uzasadnić ich ważność. Jeśli na tym polu dojdziecie do wspólnego punktu widzenia, jesteście gotowi do poszukiwania najlepszego dla Was rozwiązania.

Postarajcie się o komfort rozmowy. Ważne, żeby odbyła się w intymnym miejscu oraz żebyście oboje mieli na nią nieograniczony czas. Nie warto rozpoczynać rozmowy jeśli jedno z Was miało ciężki dzień w pracy lub parę godzin wcześniej pokłóciło się ze znajomym. Negatywne emocje, nawet jeśli mają zewnętrzne źródło, nie pomagają w podejmowaniu wspólnych, trudnych decyzji. Najlepiej, kiedy rozmowa odbywa się po mile spędzonych wspólnie chwilach. Na początek pamiętajcie o ustaleniu pewnych zasad rozmowy, np. o przerwach, kiedy atmosfera będzie zbyt napięta, powiedzcie jasno, żeby sobie nie przerywać, nie obwiniać i nie krytykować się nawzajem.

Kiedy próbuje się pogodzić różnice, najważniejszą umiejętnością w komunikacji jest aktywne słuchanie. Trzeba starać się być uważnym, zwracać uwagę na sygnały niewerbalne. Próbuj podsumować w myśli stanowisko partnera i spojrzeć na nie przez pryzmat własnych uczuć. Oboje macie wspólny cel - znaleźć porozumienie, musicie zatem szczerze i bezpośrednio przekazywać swoje odczucia, opinie i obawy.

U podstaw podejmowania decyzji leży ocena czy różnice w Waszych poglądach są fundamentalne, czy też wynikają z pewnych czynników, obaw. Jeśli np. jedno z Was jest gotowe na adopcję, a drugie nie, może to oznaczać fundamentalną różnicę w Waszych poglądach lub po prostu różny stan gotowości do podjęcia takiej decyzji. W zależności od tego, konsekwencje mogą być różne. Kiedy różnica dotyczy głównie gotowości do działania, osobie, która potrzebuje czasu, trzeba go dać, nawet jeśli to oczekiwanie jest trudne i wyczerpujące. Często okazuje się, że zrobienie sobie przerwy w procesie podejmowania decyzji może wręcz ją przyśpieszyć. Aby zminimalizować wpływ emocji, dobrze jest dać sobie trochę czasu, aby ostudzić emocje i „na trzeźwo" zastanowić się nad tym co dalej.

Jeśli czujecie, że Wasze dyskusje do niczego nie doprowadzą, są szkodliwe dla związku i nadmiernie stresujące, rozważcie konsultacje z psychologiem zajmującym się przypadkami niepłodności. Pomogą one lepiej zrozumieć Wasze postawy i uczucia, co może doprowadzić do znalezienia wspólnego rozwiązania.

Źródło: Nieplodnosc.pl - Wortal dla kobiet i mężczyzn z problemami płodności

| Dodaj do ulubionych

Udostępnij |