Czy niepłodność jest stresująca?

Tagi:

Prof. dr hab. Władysław Łosiak - jest kierownikiem Zakładu Psychologii Klinicznej w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na problematyce stresu, związanych z nim procesów poznawczych i emocjonalnych oraz podstawowych kategorii procesów readaptacji. Pan prof. dr hab. Władysław Łosiak na portalu Plasterek.pl jest Ekspertem, sprawującym pieczę nad merytoryczną poprawnością artykułów w zakresie tematyki stresu.

źródło: Nieplodnosc.pl
brak oceny

Czy niepłodność jest stresująca?

Jednym słowem: bardzo. Badania wykazały, że kobiety z problemem niepłodności wykazują podobny poziom lęku i depresji co osoby chore na raka, choroby serca, czy HIV. Prokreacja jest najsilniejszym ludzkim instynktem. Zarówno uwarunkowania genetyczne, jak i społeczeństwo, wywierają swoistą presję na posiadanie dziecka. Człowiek w takiej sytuacji może czuć się bardzo samotny.

Niepłodność może mieć wpływ dosłownie na każdą dziedzinę życia. Może również wpływać na relacje z partnerem. Kobieta i mężczyzna reagują zupełnie inaczej na problem. Kobiety zazwyczaj silniej wyrażają swoje emocje, chcą więcej i częściej o tym rozmawiać, są szybciej gotowe na podjęcie leczenia. Ponadto kobiety w odróżnieniu od mężczyzn, mają tendencję do bycia zazdrosnym o kobiety w ciąży, unikają małych dzieci. Często unikają spotkań towarzyskich, jeśli wiedzą, że ich znajome właśnie zaszły w ciążę. Ponadto niepłodność ma również wpływ na życie seksualne pary - kobieta może być zainteresowana seksem wyłącznie w połowie cyklu, na co partner może pomyśleć, że jedynym powodem skłaniającym ją do uprawiania miłości jest chęć wydobycia nasienia z jego ciała.

Niepłodność ma również wpływ na relacje z rodziną i przyjaciółmi. Rodzeństwo, przyjaciele obok nas powiększają swoje rodziny. Wiele osób unika spotkań rodzinnych ponieważ widok bliskich w ciąży jest zbyt bolesny. Trudno jest również otrzymać wsparcie ze strony rodziców, którzy mogą nie zrozumieć problemu, mogą nie popierać metod leczenia lub po prostu mogą mieć na głowie własne problemy. Trzeba pamiętać, że przez unikanie znajomych, którzy z powodzeniem budują swoje rodziny, możesz stracić ich wsparcie, kiedy będziesz tego potrzebować.

Problemy z płodnością mogą mieć również wpływ na pracę. Godziny pracy często kolidują z leczeniem, możesz się często spóźniać bądź brać dni wolne na wykonanie badań czy zabiegów. Ponadto, o ile można unikać przyjaciółek w ciąży, trudno jest uniknąć współpracowników oczekujących na dziecko, co może negatywnie wpływać na atmosferę w pracy. Niepłodność może też powodować wiele napięć finansowych.

Niepłodność jest często również przyczyną duchowego kryzysu. Wiele osób stwierdza, że Bóg nie odpowiada na ich modlitwy, że jest to kara za wcześniejsze postępowanie lub, że Bóg uważa ich za złych kandydatów na rodziców. Ponadto niektóre religie zabraniają lub zniechęcają do pewnych form leczenia, co może powodować dylematy moralne.

Jakby tego było mało, jest to jedna z niewielu chorób, w których poszkodowani obwiniają się za jej stan. Podsumowując wszystkie opisane wyżej czynniki łatwo zgodzić się, że niepłodność może być przyczyną ogromnego stresu. Jednak nabierając odrobinę dystansu do problemu oraz za pomocą kilku zasad i technik, można jego poziom znacznie obniżyć.

Wiele osób dotkniętych niepłodnością twierdzi, że jest to najbardziej stresujący okres ich życia. Jeśli uważacie tak samo - nie jesteście sami. Trzeba zawsze pamiętać o kilku rzeczach. Po pierwsze nie jesteście samotni w tym problemie, dziesiątki tysięcy ludzi w tym kraju walczy z niepłodnością. Po drugie, uczucie przytłoczenia i izolacji są całkowicie normalne. Po trzecie, jeśli czujesz się zestresowana przez większość czasu, nie tylko obniża to jakość Twojego życia, ale również może wpływać na skuteczność leczenia. Pamiętaj, że jest to tymczasowy kryzys. Najważniejszą rzeczą do wbicia sobie do głowy jest to, że nie ważne jak Twój problem zostanie rozwiązany - będzie dobrze.

Niepłodność i stres - można go ograniczyć!

Każdy z nas w marzeniach o przyszłości widzi szczęśliwą rodzinę, którą prócz dwóch kochających się ludzi stanowią dzieci. Kiedy okazuje się, że spełnienie naszych marzeń nie jest tak proste i oczywiste, łatwo o załamanie, zwątpienie i stres... Człowiek nie jest w stanie zapanować nad swoimi reakcjami, jednak umiejęte obserwowanie swojego zachowania i zastosowanie tych paru technik radzenia sobie ze stresem zaowocuje lepszym samopoczuciem i nauczy Was wzajemnie się wspierać, podczas tego trudnego czasu, jakim jest walka o potomka. Przed rozpoczęciem dobrze jest zastanowić się nad następującymi kwestiami:

Ustal sobie realistyczne cele

Nie mów sobie „Muszę zostać geniuszem od zarządzania stresem" czy „Muszę pozbyć się wszelkich negatywnych myśli i wrócić do samopoczucia sprzed lat". Zdolność do pozbywania się stresu będzie rosła wraz z praktyką, jak każda inna umiejętność - gra na pianinie, nauka francuskiego - musi się rozwinąć. Bardziej realistycznym celem byłoby: „Spędzę 20 minut dziennie próbując walczyć ze stresem i sprawdzę czy mi to pomaga". Nie należy też wymagać od siebie natychmiastowej ulgi, z czasem nauczysz się skutecznie redukować poziom stresu.

Pogłębiaj wiedzę na temat stresu i czynników stresogennych

Może to brzmieć trochę obsesyjnie, ale tak nie jest. Pomaga to rozwiązać problem. Tak jak lekarz nie jest w stanie pomóc pacjentowi nie badając go wcześniej, tak Ty nie poradzisz sobie ze stresem nie znając jego źródeł. Im więcej wiesz na temat czynników powodujących wzrost stresu u siebie, tym łatwiej jest zapanować nad takimi sytuacjami, wyrobić sobie pewne formy zachowania.

Techniki radzenia sobie ze stresem:

Pogódź się ze swoimi reakcjami

Pierwszym krokiem w redukowaniu stresu jest uświadomienie sobie, że nie ma nic dziwnego w tym, że czujesz się jakbyś była w kompletnej rozsypce. Spotkało Cię coś przykrego i masz prawo tak się czuć. Przyczyniło się do tego wiele czynników: osobiste przeżycia, naciski partnera lub rodziny, presja społeczna, lekarze, badania i procedury, leki i ich nieprzyjemne skutki uboczne oraz trudne decyzje, którym trzeba stawić czoło. I nie mowa tu o użalaniu się nad sobą, tylko o zdroworozsądkowym podejściu do obciążeń psychicznych i fizycznych wynikających ze starania się o dziecko.

Rozmawiaj z innymi osobami walczącymi z niepłodnością

Takie kontakty utwierdzą Cię w przekonaniu, że wszystko z Wami w porządku, bo tak jest! Nagle okaże się, że inne niepłodne pary są również normalnymi ludźmi, inteligentnymi, atrakcyjnymi i trudność z posiadaniem dziecka również jest przyczyną ich zmartwień. Znajomości takie często kończą się wieloletnimi przyjaźniami, dają wzajemne wsparcie wokół wszechobecnych kobiet w ciąży i dzieci.

Buduj porozumienie z rodziną

Wszystkie, nawet najmniej wrażliwe osoby, można wyedukować w zakresie niepłodności, co może zaowocować wsparciem z ich strony. Poproś bliskich, aby poczytali trochę o niepłodności, podeślij linki do artykułów, ułatwi im to zrozumienie waszego problemu i jego powagi. Trzeba pamiętać, aby powiedzieć wszystkim jak chcecie być traktowani. Połowa niepłodnych par jest wściekła na swoje rodziny, że się nie pytają co u nich: „Nie wiedzą, że przechodzimy przez piekło! Czy oni w ogóle o nas się nie martwią?" Druga połowa jest wściekła za nadgorliwe pytania: „Ciekawscy! Czy nie wiedzą, że gdybyśmy mieli dobre wieści, to byśmy ich o tym poinformowali?" W większości przypadków, niepłodnym kobietom robi się przykro, kiedy dostają zaproszenia na spotkania od bliskich wiedząc, że będzie tam gromadka dzieci bądź ktoś spodziewający się dziecka. Z kolei niektóre z nich są wręcz wściekłe dowiadując się, że nie zostają zapraszane na takie spotkania, lub kiedy znajome w ciąży celowo ich unikają. By zapobiec przykrym sytuacjom najlepiej powiedzieć wszystkim znajomym, rodzinie, jakiego zachowania się tak naprawdę od nich oczekuje.

Pamiętaj, że możesz zakomunikować bliskim o problemach w staraniu się o dziecko bez konieczności podawania im medycznych szczegółów. Kiedy jednak zaczną się dopytywać, możesz powiedzieć: „Przykro mi, ale nie chcemy rozmawiać w tym momencie o szczegółach. Bardzo cenimy sobie dobre relacje z wami, dlatego zdecydowaliśmy się powiedzieć wam o naszej niepłodności, żebyście byli dla nas wyrozumiali, jeśli będziemy się zachowywać niezrozumiale. Ale wolimy nie rozmawiać o detalach." Warto dołożyć wszelkich starań by poprawić komunikację z bliskimi, można dzięki temu zniwelować niektóre czynniki stresu.

Pozwól sobie na płacz i gniew

Nie próbuj tłumić swoich uczuć. Jeśli chce Ci się płakać z powodu niesprawiedliwości, jaką jest zajście w ciążę przez młodszą kuzynkę, rób to. Kiedy próbujesz sobie „poradzić" z uczuciami, tracisz całą skumulowaną w sobie energię. Rozważ zaplanowanie sobie w ciągu dnia około 30-40 minut na wyrażenie uczuć spowodowanych niepłodnością. Kiedy ulotnisz swoje uczucia, poczujesz się lepiej i z dnia na dzień będziesz potrzebować na ich uzewnętrznianie coraz mniej czasu.

Planuj rozmowy na temat niepłodności

Czy jest coś, co możecie zrobić z partnerem, aby zapobiec przytłoczeniu całego Waszego życia przez niepłodność? Można wypróbować „Zasadę 20 Minut", która polega na odgórnym ograniczeniu czasu rozmowy na temat problemu do wyznaczonych minut.

Powiedz jasno partnerowi czego od niego oczekujesz

Zazwyczaj mamy jakieś oczekiwania w stosunku do naszych partnerów: „Jeśli on rzeczywiście mnie kocha, to będzie wiedział kiedy mnie pocieszyć bez pytania", „Jeśli ona mnie rozumie to zaprzestanie w kółko gadać o niepłodności, kiedy ja robię wszystko by o tym nie myśleć". Jednak jesteśmy wszyscy tylko ludźmi i żaden z nas nie posiada umiejętności czytania w myślach. Jeśli czujesz, że potrzebujesz przytulenia czy masażu, po prostu to powiedz. Jeśli potrzebujesz chwili w samotności bądź wysłuchania swoich przemyśleń bez komentowania i będziesz to jawnie określać, istnieje dużo większe prawdopodobieństwo, że otrzymasz to, co chcesz. Jeśli nie ma się w nawyku mówienia czego się chce, może to wydać się trudne. Bo co zrobić, jeśli druga osoba nie zrobi tego, o co prosisz? Możesz obawiać się, że będzie się śmiać, rozzłości się, lub zachowa się w jakikolwiek inny sposób, który Cię skrzywdzi. Prosząc o pomoc zawsze podejmujemy pewne ryzyko, tym bardziej w tak wrażliwej kwestii. Trenowanie umiejętności wzajemnej pomocy wymaga trochę czasu, ale jeśli oboje macie dobre chęci, zapłata, jaką będzie wzajemne zrozumienie, okaże się bezcenna.

Prowadź pamiętnik

Prywatny pamiętnik może stać się Twoim osobistym przyjacielem na wyłączność, który nigdy nie jest na Ciebie zły lub zbyt zajęty, żeby Cię wysłuchać. Jest dostępny nawet o 3 w nocy, kiedy przez myśl nawet Ci nie przejdzie telefon do znajomego. Odczytywanie swoich myśli na drugi dzień może dać Ci wiele cennych wskazówek na temat tego, co Ci siedzi w głowie i martwi najbardziej. Pisanie pamiętnika działa wyjątkowo oczyszczająco.

Żadna z metod radzenia sobie ze stresem nie wyeliminuje go całkowicie, mogą one jednak znacząco go zmniejszyć. Zastosowanie się do przedstawionych wskazówek pomoże poprawić Waszą komunikację z bliskimi oraz rozwinie umiejętności rozwiązywania problemów.

Źródło: Nieplodnosc.pl - Wortal dla kobiet i mężczyzn z problemami płodności

| Dodaj do ulubionych

Udostępnij |