Przeproś-Wybacz

NOWA HISTORIA

Dodaj do ulubionych

maarti10 04.02.2010, 09:21

NOWA HISTORIA

Być może ten wpis będzie całkiem niekonwencjonalny i zostanie odebrany w dosyć niezrozumiany sposób, ale czuję wewnętrzną potrzebę, aby go tutaj zamieścić i przekazać Wam czytelnicy moją historię, być może odbiegającą od innych, ponieważ nie umieszczę w nim żadnych przeprosin czy wybaczenia do innej osoby, ale przekażę Wam to, co chciałabym, żebyście przeczytali.

"Jeśli wyruszasz w podróż do Itaki
pragnij tego, by długie było wędrowanie
pełne przygód, pełne doświadczeń
Cyklopów, smoków, gniewngo Posejdona
nie obawiaj się, nic takiego
na Twojej drodze nie stanie się, jeśli myślą trwasz na wyżynach,
jeśli tylko wyborne uczucia
dotykają Twego ducha i ciała
ani Cyklopa, ani smoka
ani okrutnego Posejdona nie spotkasz!
Pragnij tego, by wędrowanie było długie..
a jeśli już ją znajdziesz ubogą, Itaka Cię nie oszukała
Gdy się stałeś innym człowiekiem po tylu doświadczeniach
już zrozumiałeś, co znaczą Itaki"
[Konstandinos Kawafis]

Jakżesz ten tekst, pozwolił mi przejrzeć na oczy i zrozumieć tak wiele ważnych rzeczy.

Przechodząc wiek dojrzewania ominęłam w swoim życiu wiele chwil, które pozwoliłyby mi wybrać od razu lepszą drogę. Ale człowiek jest jedynie materią, nie zdolną do szybkiego zmieniania a w szczególności WYBIERANIA właściwych decyzji.
Tak wiele ludzi cierpi z powodu miłości i wierzy, że tylko ona daje nam źródło szczęścia. Tak, być może to prawda, ale książka pt' Romeo i Julia' nie była historią namiętnej miłości,lecz tragedii. I właśnie moje pytanie brzmi. Dlaczego ludzie żyją w przekonaniu,że to co zostało już dawno ustalone, powinno nadal górować? laczego odległość między szynami kolejowymi wynosi 143,5 cm długości czy też 4 stóp i 8 i 0,5 cala od siebie? Skąd taki dziwny wymiar? Rozstaw torów został ustalony przez starożytnych Rzymian. W jakimś momencie pojawił się ktoś, kto ustalił tę reguły. Czy ma to coś wspólnego z miłością czy małżeństwem? Owszem. W chwili związania się obiecujemy sobie, że zostaniemy ze sobą do końca życia, to niedorzeczne! nie będziemy wtedy mogli nic zmienić, ani oddalić się od siebie, ani przybliżyć. Reguły mówią jasno : będziecie żyć obok siebie, robić wspólnie wiele rzeczy, później zastanawiać się nad wspólna przyszłością, dziećmi, pracą. Musicie być wtedy jak 2 szyny, które zachowują między sobą taka samą odległość : w fazie początkowej jazdy jak i końcu. Wykolejenie się nie wchodzi w rachubę, bo może to doprowadzić to pokusy, rozpaczy czy też depresji. I zastanówmy, się czy na tym polega nasze życie? By za wszelką cenę szukać miłości? Na tym nie polega uczucie, polega ono na tym by znaleźć w nim wolność, wolność ducha... Zapominając o czymś, musimy stworzyć swoją własną nową historię, zapominając o tamtej, która minęła. Musimy odnaleźć w sobie wewnętrzny głos, którego nie słyszymy, ale on jest! Bo to on pozwala nam na zrobienie kroku do przodu. Czując się samotnie, mając depresję wyruszmy w podróż, nawet gdy brak nam sił. Dzięki niej odkryjemy swoje nowe "JA" jak również sporządzimy nową historię własnego życia...