Ja sam/sama – sztuka samodzielności

Tagi:

autor: Aneta Barta , źródło: Plasterek.pl
brak oceny

Pozwól dziecku na samodzielność

Pozwól dziecku na samodzielność

Pierwszym krokiem na drodze ku samodzielności jest oddzielenie spraw, w których można dziecku pozwolić na samodzielność, bez obaw, że stanie mu się coś złego, od tych, gdzie brak rodzicielskiej kontroli może być niebezpieczny czy nawet zagrażający życiu. Chodzi o to by umieć wyznaczyć granicę pomiędzy rodzicielską troską o bezpieczeństwo, a nadmierną chęcią kontroli. Zupełnie na miejscu jest zwracanie uwagi dziecku, aby nie bawiło się zbyt blisko jezdni, natomiast codzienne ubieranie pięciolatka jest już przesadą. Jeżeli rodzice wyodrębnią te rzeczy, w których dla dobra dziecka i swojego spokoju nie mogą pozwolić mu na samodzielność, pozostaną te, w których dziecko będzie mogło się wykazać i zdobyć potrzebną porcję doświadczeń, mając przy tym poczucie, że rodzice mu ufają i traktują „bardzo dorośle".

Jak wzmacniać w dziecku samodzielność?

1. Pozwól dziecku podejmować samodzielne decyzje - zostawiaj mu wolny wybór.

Ustalcie wspólnie, w których dziedzinach codziennego życia pozwalasz dziecku na samodzielność. Może to być wybór ubrania, decyzja co chce zjeść na kolację, czy o której godzinie będzie odrabiać lekcje. Ważne, aby przestrzegać tych ustaleń, nawet jeżeli Twoje dziecko zapragnie odwiedzić babcię w piżamie.

2. Powstrzymuj się od krytykowania wyborów dziecka.

Oczywiste jest, że nie każdy wybór dziecka spotka się z Twoim przychylnym przyjęciem. Staraj się jednak nie krytykować, ale pomóc dziecku w zebraniu jak największej ilości informacji, aby samo umiało podjąć dobrą decyzję.

3. Okazuj cierpliwość i wyrozumiałość.

Jeżeli dziecko zmaga się z jakimś problemem nie próbuj go na siłę wyręczać. Okaż mu cierpliwość, a przekonasz się że następnym razem pójdzie o wiele lepiej. Postępując tak, nie odbierasz mu ochoty do podejmowania kolejnych, coraz trudniejszych wyzwań.

4. Chwal dziecko i doceniaj jego wysiłki bycia coraz bardziej samodzielnym.

Bywa, że próby samodzielności małego człowieka przynoszą mierne rezultaty. Jednak, nawet wówczas, doceń jego starania i wysiłek. Większą uwagę zwracaj na chęci i postępy, niż na obiektywne rezultaty.

5. Nie podawaj gotowych rozwiązań.

Pozwól dziecku na samodzielne szukanie wyjścia z trudnej sytuacji. Mobilizuj je do myślenia i szukania rozwiązań, a przełoży się to na coraz większą liczbę problemów samodzielnie rozwiązywanych przez dziecko.

6. Nie pozbawiaj nadziei.

Nie gaś w dziecku entuzjazmu do działania, nawet jeżeli będąc realistą wiesz, że jest ono skazane na porażkę. Również doświadczenie niepowodzenia jest dziecku potrzebne, by mogło w pełni stać się samodzielne.

7. Bądź otwarty na komunikaty dziecka.

Słuchaj co dziecko do Ciebie mówi. Zadawaj pytania, które skłaniają do rozmowy. Zamiast pytać: fajnie było w przedszkolu? zapytaj: jak minął Ci dzisiejszy dzień?

8. Przydziel dziecku obowiązki.

Jeżeli będziesz dziecko we wszystkim wyręczać z obawy, że sobie nie poradzi, że jest zbyt zajęte nauką, albo po prostu dlatego, by zyskać na czasie, bo przecież Ty zrobisz wszystko szybciej i lepiej, to nigdy nie spowodujesz, że dziecko będzie czuło potrzebę zrobienia czegoś samodzielnie. Dobry rodzic to nie ktoś, kto we wszystkim wyręcza swoje dziecko, ale potrafi nałożyć na nie obowiązki na miarę jego możliwości.

9. Akceptuj.

Ucz swoje dziecko, że życie jest jego wyborem, a nie spełnieniem Twoich marzeń. Siła Twojej akceptacji może uczynić je wolnym i silnym.

Człowiek samodzielny posiada wiele zalet. Nie zginie w tłumie - bo umie odnaleźć swoje miejsce. Nie pozwoli się zdeptać - bo ma silne poczucie własnej wartości. Nie zgubi się na rozdrożach życia - bo umie zdecydować, w którą pójść stronę. Jest szczęśliwy - bo sam potrafi o to zadbać.

CZY CHCESZ, ABY TAKIE BYŁO TWOJE DZIECKO???

Aneta Aneta Barta