Ćwiczenia fizyczne lekarstwem na starcze upośledzenie umysłowe

autor: Paweł Wójcik , źródło: Plasterek.pl, foto:flickr.com, autor:adria.richards

brak oceny

exersiceĆwiczenia fizyczne lekarstwem na starcze upośledzenie umysłowe

 

Mimo że nigdy nie jest za późno, by zacząć regularną fizyczną aktywność, to największe korzyści na starość płyną z ćwiczenia w młodym wieku. Zgodnie ze starą arystotelesowską maksymą  umiarkowane ćwiczenia, jak pływanie, aerobik czy joga, a nie bardzo lekkie, jak wolne spacery, czy bardzo intensywne, jak jazda na nartach, okazują się najbardziej skutecznymi środkami zapobiegania starczemu umysłowemu upośledzeniu. To w skrócie wyniki trzech badań, których szczegóły poniżej.

Zacznijmy od najbardziej pocieszającej wiadomości ze styczniowego numeru „Archives of Neurology". Już sześć miesięcy codziennej praktyki aerobiku poprawiało umysłową sprawność uczestników badania o średniej wieku siedemdziesięciu lat w porównaniu do ich rówieśników z grupy kontrolnej, którzy tyle samo czasu dziennie spędzali na powolnych ćwiczeniach rozciągających. Wszyscy uczestnicy eksperymentu przejawiali łagodną formę umysłowego upośledzenia, a aerobik tylko zmniejszył jej stopień.

To samo wydanie miesięcznika zawiera relację z badania opartego na analizie danych z kwestionariusza przeprowadzonego w latach 2006-2008. Ponad tysiąc starszych osób (w okolicach osiemdziesiątki) opisywało własną aktywność fizyczną, gdy mieli połowę obecnego wieku oraz gdy zbliżali się do emerytury. Ci którzy praktykowali umiarkowane, ale regularne ćwiczenia w wieku średnim obniżali ryzyko umiarkowanej formy umysłowego upośledzenia wiele lat później o 39%, a gdy zaczęli jako seniorzy, już tylko o 32%.

Natomiast „Journal of the American Geriatrics Society" z 30.06.2010 donosi, że zdecydowanie najważniejsza dla starczej sprawności umysłowej jest nasza fizyczna aktywność kiedy jesteśmy nastolatkami. Im więcej ćwiczeń, tym ryzyko demencji czy nawet łagodnej niesprawności jest mniejsze. Niemal tysiąc kobiet z trzech amerykańskich stanów wypełniło kwestionariusze dotyczące ich aktywności fizycznej jako nastolatki, w wieku trzydziestu lat, przy pięćdziesiątce i na starość. Brak aktywności fizycznej w jakimkolwiek przedziale wiekowym oznaczał 50% do 100% wzrost ryzyka umysłowej niesprawności w wieku sędziwym. Jednak po uwzględnieniu takich czynników jak palenie, poziom wykształcenia, wysokie ciśnienie, cukrzyca itp., ćwiczenie w wieku szkolnym zdecydowanie najsilniej wpływało na poziom umysłowej sprawności w późnej starości. Dużo mniej efektywna, choć wciąż jak najbardziej istotna - jak pokazują także wyżej wspomniane badania - okazuje się aktywność fizyczna podejmowana jako ludzie dorośli.

Nie czekajmy więc, aż będzie za późno, i zaraz po przeczytaniu tego artykułu wybierzmy się na przebieżkę.

 

(źródło: www.sciencedaily.com, 14.01.2010 i 01.07.2010)

 

| Dodaj do ulubionych
Udostępnij |

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie ma jeszcze komentarzy

Wyślij artykuł znajomemu

E-mail odbiorcy:

Twoje Imię i Nazwisko (nick)

Twój e-mail